Geçen zaman üzerine

Buraya yazmayalı epeyi olmuş. Aradan çok sular aktı,zaman çok hızlı geçiyor. Daha çok lisedeyken yazıyordum buraya günlük tarzında, şimdi üniversiteyim ve hayatımda bayağı değişiklikler oldu. Geçen zamana ve yaşadıklarıma bakıp tebessüm ediyorum. Günlük yazmak huyum değil ama buradan bir şeyler karalamaya çalışacağım.

Geçer Günler

Geçer günler, takvimler çaresiz.Hayat olağan kimi zaman sıradan ilerlemekte.Açmakta yine kardelenler, solmaktayken kimi çiçekler. Sıradanlığı ağır basmakta hayatın.. Ve değişmeyen bir şey oluyor: Herşeye rağmen hayat devam ediyor. Her ne kadar can sıkıcı bir cümle de olsa gerçekliğini daima koruyor..

Biraz Ordan Biraz Şurdan

Biraz ordan,biraz şurdan derken geçip giden zaman ve geri dönüşü olmayan bir yol.. Önceden ilahi bir güç tarafından çizilmiş bir yol ve bunu sürdüren beşeri güçlerin gösterdiği yönle devam ediyor.. Bazen haykırırcasına,avaz avaz susmak gerekiyor;bazense sessizce çığlık atmak. Evet bu tezatlar üzerine kurulu bir yaşam.. Kimi zaman "gitmelerin" kimi zamansa "kalmaların" ağırlıkta olduğu bir terazi.. Susmanın çok zor olduğu bir zamanda boğazına takılan düğümler.. Gitmenin kalmaktan kolay olduğu, yol almanın bir o kadar acıtıcı olduğu bir evren. Herşey yerli yerindeyken bozulan ve onun yerini yenileri alan düzen..

Karma karışık fikirler içersinde ben..

Bayağıdır yazmıyorum buraya. Yazmayalı epey şeyler yaşadım.. Düşüncelerim farklılaşıyor giderek. Bugünlerde ders çalışıyorum ve sınavı kazanıp bi an önce İstanbul'a gitmek düşüncesindeyim. İstanbulda 1 aya yakın kalmaktan başka düşüncem yok çok yakın bir arkadaşım istanbulda olduğu için ve ben de bir istanbul aşığı olduğum için istanbul çekici geliyor. Bakalım artık hayırlısı..

Unutamam

Unutamam.. Yalnızlığımı seninle paylaştım, içimi hep sana döktüm hep sen teselli ettin beni sende buldum teselliyi. Şiirlerimi ilk seninle paylaştım. Bir anda hayatıma girip hayatımın en güzel günlerini yaşattın bana. Biricik arkadaşım,dostum,kardeşim oldun kısa bir sürede. Şimdi yoksun ebedi bir yolculuktasın ve sen olmasan da bu dünyada unutmayacam asla seni. Herşey için teşekkür ederim canım arkadaşım,canım kardeşim o güzel günler, o unutulması zor güzel anılar için bana yaşattığın mutluluklar bana kötü anlarımda verdiğin teselliler için.. Seni nasıl unutabilirim ki.. Sen çok kısa bir sürede benden bir parça olmayı başaran biri oldun. Kimse senin gibi benden bir parça olamayacak bu kadar iyi gelmeyecek kimse bana ilaç gibi. Ve kimse boşluğunu dolduramayacak.. Ve bir gün biz de senin yolculuğa başladığın ebedi yolculuğun yolcusu olacaz..

Gittikçe azalıyor hayat

"Gittikçe azalıyor hayat, neyi erken yaşadıysam hep ona geç kalıyorum.." ( Kahraman Tazeoğlu )

Evet kaptan ( Kahraman Tazeoğlu ) ne güzel söylemiş. Şiirleri içimdeki denizlerin keşfedilmemiş adalarını, bendeki duyguyu tanımlıyor. Hayatı tanımlayan şiirleri olan kaptanı çok seviyorum. Hayat gittikçe azalıyor evet bu doğru ve bize yaşadıklarımızın düşüncesi yani anılarımız kalıyor sadece. Anılar.. Anılar, o insanı içten içe hüzünlendiren o anılar..

Neden hep ölmeyeceğiz sanırız. Neden hep bu dünya varmış gibi bu dünya için çabalarız herşey bu dünyada sanırız.. Yanlışı burada yapıyoruz işte. "Sırf bu dünya için mi yaratılmışsın ki bütün vaktini ona sarfediyorsun?" bu cümle yeteri kadar açıklamıyor mu herşeyi sizce?

Gittikçe azalıyor hayat ve ben hep geçmişi özlemekle yetiniyorum çünkü geçmiş bir daha olmayacak. Geçmişi özlemekte haklıyız aslında ama bu düşüncelere mahkum kalarak yaşamamalıyız hep. Unutmamalıyız ki öbür dünya denilen bir yaşam var ve herşey orada başlayacak. Bu dünyada yaptıklarımız öteki dünyada karşımıza çıkacak ve çoğu yaptıklarımızdan pişmanlık duyacağız kesinlikle. Pişmanlık duymamak için hayatımıza çeki düzen vermeye ne dersiniz?

Belki

Belki vakitsiz ayrıldığımız gibi vakitsiz sürpriz bir şekilde tekrar karşılaşırız. Belki köşedeki fırın taze ekmek çıkarır fırından. Belki ayrılıklar bizim için daha hayırlıdır kısa bir süreliğine.. Her sabah kanayacak değil ya yaramız bakarsın hayat bize tebessüm eder içtenlikle. Şarkılar eskisi gibi içini yakmıyorsa adamın, eskisi kadar anlam ifade etmiyorsa hüzün kıyılarında. Çayın tadı, denizin mavisi, yalnızlığın geçerli bir nedeni yoksa hayat eskisi kadar heyecan vermeyebilir ama. Belki umutla bakıldığında herşey güzel görünür insanın gözüne. Nasıl bakarsan öyle görürsün belkide. Belki hayat bize çok içten bir gülücük gönderir kimbilir. İçimizdeki çocuğu dinlersek, hayata umutla gülücükler saçarsak herşey daha güzel olabilir ne dersin bunlar denemeye değer..

Enes Gündoğdu